Ik herinner me een trui van het merk Alien Workshop. Nou heeft dat vrij weinig te maken met hetgeen ik vandaag wilde bespreken maar soms heb je dat: Momenten uit een ver verleden die al lang en breed vergeten leken, het oppervlak niet meer wisten te bereiken, doemen op als de zon in de lente. De zon, ook haar waren we al vergeten. ‘ Wat is dat mama? Dat is de zon lieverd, een kogel van vlammen die ons warmte, vreugde en een nieuw seizoen brengt. Brengt de zon ook papa weer terug? Nee lieverd papa is een tyfushond. Die komt er niet meer in, die vlamt tegenwoordig met een ander zonnetje.’
Die trui van Alien Workshop stamt uit een periode van skatepleintjes, inline skates en tenslotte een skateboard waarmee ik me vermaakte op geasfalteerde pleintjes en metalen obstakels. Leuke tijd, leuke trui. Oud en versleten droeg ik de trui gedurende seizoensarbeid in de tochtige polder. We sneden bloemen van de akker en vingen veertig cent per gesneden bos. Dunne bosjes maken en zoveel mogelijk exemplaren van collega snijders ontvreemden en aan het eind van de zomer kon je met een beetje geluk een stereo toren kopen.
Koffie dronken we in een vervallen keet aan de rand van het veld. Een radio speelde zachtjes en de vrouw van de boer verdeelde de plakken ontbijt koek. Compleet met ferme laag boter waar we groot en sterk van werden. De boer draaide sigaretten als boomstammen waar de tabak aan alle kanten uit hing. Met een vochtige muil en een tong als een grazende koe likte hij het vloeitje dicht. Aansteken die boomstam en de gloeiende tabak die op de kin viel met een ferme ‘godverdomme’ weer van de kin afslaan. In stilte aten we van onze koek, de boer rookte en drukte de boomstam tenslotte uit onder z’n lars. ‘Eelien Worrkshup’ zei de boer en keek naar m’n trui. De rest van de keet keek mee en tenslotte zei de boer. ‘Niks Worrkshup, ik zeg werk aan de winkel.’ De boer stond op en we volgden. Het veld weer in, onze plek zoekend tussen de bloemen.
Ken je die reclame van Eneco; van die jongen die rijles krijgt?! Hij heeft last van de zon, doe het klepje iets naar beneden en zegt “Klotezon!” Dan remt die instructeur in één keer! “Wat zeg je?”
Schitterende reclame! Vooral de “Zei die dat” van zijn moeder. En de jongeman zelf op het eind; “Ssorry zzzon.” Prachtig.
leuk he… reclames